ÇİFTLERDE DUYGUSAL ZEKA: Anlaşılmanın Psikolojisi

Birçok çift, ilişkilerindeki sorunun iletişim olduğunu düşünür. Daha çok konuşsalar, kendilerini daha iyi ifade etseler her şeyin düzeleceğine inanırlar. Oysa çoğu zaman sorun konuşamamak değildir. Sorun, duygunun fark edilmemesidir. Çünkü bir ilişkide asıl ihtiyaç duyulan şey konuşmak değil, anlaşılmaktır. Duygusal zekâ hem kendi duygunu hem de karşındaki kişinin duygusunu fark edebilme becerisidir. Psikolog Danel Goleman bunu, kişinin kendi duygularını tanıyabilmesi ve başkalarının duygularını anlayabilmesi olarak tanımlar. İlişki içindeki karşılığı ise oldukça basittir: Partnerinin öfkesinin altında kırgınlık olabileceğini görebilmek, mesafesinin altında bir ihtiyaç olabileceğini fark edebilmek ve bazen verilen tepkinin aslında duyguyla ilgili olduğunu anlayabilmektir. Çiftler genelde yaşanan olaya değil, o olayın kendilerinde yarattığı duyguya tepki verir. Örneğin “Benimle hiç ilgilenmiyorsun” diyen birinin asıl ihtiyacı çoğu zaman suçlamak değil, önemli hissetmektir. Bu fark edilmediğinde tartışmalar çözülmez, sadece tekrar eder. Çünkü insan, anlaşılmadığını hissettiğinde yalnızlaşır. Bu yalnızlık, fiziksel olarak yalnız olmakla ilgili değildir. Partnerinin yanında olup yine de görülmediğini hissetmek, ilişkide mesafe yaratan en temel deneyimlerden biridir. Psikolog John Gottman, uzun yıllar boyunca çiftlerle yaptığı çalışmalarda, ilişkilerin sürdürülebilirliğini belirleyen şeyin partnerlerin birbirlerinin duygularına nasıl karşılık verdiği olduğunu göstermiştir. İnsanlar, duygularının önemsendiği yerde daha güvende hisseder. Bu güven, büyük davranışlardan çok, küçük anlarda kurulur. Dinlenmek, ciddiye alınmak ve anlaşılmış hissetmek, ilişkinin temelini oluşturur. Duygusal zekâ, partnerini değiştirmek değildir. Onu anlamaya çalışmaktır. Çünkü insan en çok, duygusuyla birlikte kabul edildiği yerde kalır. Ve çoğu zaman bir ilişkide ihtiyaç duyulan şey bazen, doğru kelimeler değil, gerçekten anlaşılmış hissetmek olabilir. Klinik Psikolog Sahra Nur Bingül